เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 154 สิทธิ์สืบทอด, หดตัวทางยุทธศาสตร์
เซี่ยหงนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง เดินไปตรงหน้าเด็กน้อยทั้งสาม แล้วเอ่ยถามเสียงเบา
“พวกเธอชื่ออะไรกันบ้าง ปีนี้อายุเท่าไหร่แล้ว”
“เรียนหัวหน้าค่าย ผมชื่อหลี่เหยียน ปีนี้อายุห้าขวบ”
“หลี่ถิง สามขวบ”
“เรียนหัวหน้าค่าย ผมชื่อหลี่เฟิง ปีนี้อายุสี่ขวบ”
เมื่อได้ยินเด็กทั้งสามสะอื้นไห้ไปพลางตอบคำถามด้วยน้ำเสียงไร้เดียงสาไปพลาง เซี่ยหงก็อดไม่ได้ที่จะก้าวไปลูบศีรษะของพวกเขาทั้งสาม สองพี่น้องหลี่เหยียนและหลี่ถิงเป็นลูกชายของหลี่อวิ๋น ส่วนหลี่เฟิงเป็นลูกชายคนเดียวของหลี่ผิงไค จากเสื้อคลุมขนสัตว์ที่เด็กทั้งสามสวมใส่ รวมถึงเสื้อผ้าครบชุดบนร่างของหญิงม่ายทั้งสอง ก็พอมองออกว่าระดับความเป็นอยู่ของสองครอบครัวนี้ย่อมจัดอยู่ในชั้นแนวหน้าอย่างแน่นอน
ก็ถูกแล้ว หลี่อวิ๋นกับหลี่ผิงไคล้วนเป็นสมาชิกทีมล่าอสูร ความสามารถในการหาแต้มคุณูปการของพวกเขาก็จัดเป็นกลุ่มที่แข็งแกร่งที่สุดในค่ายอยู่แล้ว ในฐานะครอบครัวของพวกเขา ชีวิตความเป็นอยู่ย่อมต้องสุขสบายดีเป็นธรรมดา ด้วยเหตุนี้ หญิงม่ายและเด็กกำพร้าทั้งห้าคนตรงหน้า ในเวลานี้ภายในใจจึงยิ่งปวดร้าวทรมานสินะ! เห็นอยู่หลัด ๆ ว่าชีวิตกำลังจะดีขึ้นเรื่อย ๆ แต่กลับต้องมาประสบกับภัยพิบัติกะทันหันเช่นนี้
เซี่ยหงค่อย ๆ ย่อตัวลงตรงหน้าเด็กน้อยทั้งสาม แล้วจู่ ๆ ก็เอ่ยถามขึ้นว่า
“ฉันปกป้องพ่อของพวกเธอไว้ไม่ได้ พวกเธอทั้งสามคน เกลียดฉันไหม”