กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 136 เฮ่อหยวนหุน อี่ว์เหวินฮู่ อี่ว์เหวินเถา
ตั้งแต่ครั้งแรก ท่าทีเย่อหยิ่งจองหองที่พวกเฮ่อเหมิ่งเผยให้เห็น จนถึงคืนนี้ คนกลุ่มนี้ตรงหน้า ก็บุกรุกเข้ามาล่าสัตว์ในหงมู่หลิ่งโดยพลการอีก สองเรื่องนี้ได้กำหนดไว้แล้วว่าค่ายจิ้งเซียน ไม่เพียงไม่อาจเป็นเพื่อนบ้านที่ดีต่อกันได้ แต่ยังมีความเป็นไปได้สูงมาก ที่จะบีบอัดพื้นที่เอาชีวิตรอดของต้าเซี่ย
แม้ในกระบวนการล่าแพะมารเมื่อครู่ คนกลุ่มนี้จะเผยเจตจำนงการต่อสู้ที่ดุดันไม่กลัวตาย ทำให้ในใจของเซี่ยหงอดไม่ได้ที่จะเกิดความชื่นชมขึ้นมาหลายส่วน แต่ศัตรูก็คือศัตรู ศัตรูใดก็ตามที่อาจเป็นภัยคุกคามต่อการเอาชีวิตรอดของต้าเซี่ย ไม่ว่าจะเป็นอสูรเหมันต์ ภูตพิลึก หรือมนุษย์ หากจำเป็นและมีความสามารถ เซี่ยหงก็จะสังหารพวกมันอย่างไม่ปรานี เซี่ยหงอย่างฉัน ไม่กล้ารับหรอก!
คำพูดก่อนหน้านี้ น้ำเสียงของเซี่ยหงก็ต่ำลึกถึงขีดสุดแล้ว ไม่ว่าใครก็สามารถฟังออกถึงความโกรธเกรี้ยวอันปั่นป่วนที่แฝงอยู่ เจ็ดคำสุดท้ายนั้น น้ำเสียงของเซี่ยหงยิ่งหนาวเหน็บเสียดกระดูก เซี่ยชวนและหลัวหยวนสองคน ถึงขั้นคิดว่าเขาจะออกคำสั่งให้ลงมือทันที ชักดาบพกบนร่างออกมาโดยตรง ก้าวไปข้างหน้าพร้อมกันหนึ่งก้าว
“อาณาเขตต้าเซี่ย? นี่ไม่ใช่อาณาเขตของค่ายลู่ซ่างหรอกเหรอ?”
“ลู่เหอบอกแล้วว่า จะยกพื้นที่บริเวณนี้ให้ค่ายจิ้งเซียนของฉัน กลายเป็นอาณาเขตต้าเซี่ยของนายตั้งแต่เมื่อไหร่?”