กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เสือเมา
ตอนที่ 118 ถุงพิษ, การทำธนู
“หัวหน้าค่าย หยวนเฉิงฟื้นแล้ว!”
พอเซี่ยหงเดินออกจากสำนักพัสดุค่าย ก็ได้รับแจ้งว่าหยวนเฉิงฟื้นแล้ว จึงรีบจ้ำอ้าวไปที่ห้องโถงใหญ่ ข้างเตาหลอมเหล็กในห้องโถงใหญ่ หยวนเฉิงฟื้นแล้วจริง ๆ แม้จะยังนอนคว่ำอยู่และสีหน้าซีดเซียวมาก แต่แผลพุพองบนหลังก็ดีขึ้นมากแล้ว อีกทั้งดูจากสภาพจิตใจ เห็นได้ชัดว่าฟื้นตัวได้ไม่เลวทีเดียว
“คารวะหัวหน้าค่าย!”
เมื่อเห็นเซี่ยหงเดินมา ทุกคนก็รีบทำความเคารพและหลีกทางให้
“เอาเถอะ นายอย่าขยับเลย นอนคว่ำพักฟื้นต่อไปเถอะ!”
พอเห็นหยวนเฉิงพยายามลุก เซี่ยหงก็รีบห้ามทันที จากนั้นตรวจแผลบนหลังอีกครั้ง พอประเมินว่าน่าจะหายในหนึ่งสองวันก็โล่งอกขึ้นมาก
“การล่าครั้งหน้า อย่าเข้าใกล้เหยื่อขนาดนั้นอีก ครั้งนี้ถือว่านายโชคดี ที่ฉันพบว่าน้ำลายเถิงเจียวสามารถถอนพิษได้ก่อน ไม่อย่างนั้นชีวิตของนาย ก็คงรักษาไว้ไม่ได้แล้ว”
“ครั้งนี้ฉันบุ่มบ่ามเกินไป วันหลังหยวนเฉิงผู้นี้จะจดจำไว้ให้ขึ้นใจ!”
หยวนเฉิงพยักหน้ารับคำอย่างหนักแน่น ในแววตาฉายความหวาดกลัวย้อนหลังอยู่บ้าง บทเรียนในครั้งนี้ เรียกได้ว่าสาหัสสากรรจ์ หากยังไม่จำใส่ใจ สิ่งที่จะเป็นภัยก็คือชีวิตของตัวเอง อะไรเบาอะไรหนัก เขาย่อมเข้าใจดี เมื่อเห็นความหวาดกลัวในแววตาของเขา และรู้ว่าเขาจำใส่ใจแล้ว เซี่ยหงก็ไม่ได้พูดอะไรมากไปกว่านี้