ตอนที่ 117 น้ำลายเถิงเจียวกับแหล่งกำเนิดพิษ

ตอนที่ 117 น้ำลายเถิงเจียวกับแหล่งกำเนิดพิษ

แม้เถิงเจียวจะตายแล้ว แต่หมอกพิษก็ยังไม่สลายไปในเวลาอันสั้น

“ไม่ต้องรอแล้ว เก็บของแล้วรีบไปเร็ว!”

แม้แผลเน่าเปื่อยบนหลังของหยวนเฉิงกำลังฟื้นฟู อีกทั้งยังมีความเร็วที่รวดเร็วมาก แต่คนก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะฟื้นคืนสติ เมื่อรับรู้ได้ว่าความรู้สึกอึดอัดภายในร่างกายยังคงรุนแรงขึ้น เซี่ยหงก็รีบสั่งให้ทุกคนเก็บของแล้วจากไป เซี่ยชวนแบกหยวนเฉิงที่อยู่บนพื้นขึ้นหลัง ส่วนหลัวหยวนสี่คนก็แบกร่างกายทั้งสามท่อนของเถิงเจียวขึ้นตามลำดับ เดินตามหลังเซี่ยหงกลับค่ายไปด้วยกัน

“เวลาที่ใช้ไปทั้งหมดเมื่อครู่ น่าจะอยู่ภายในยี่สิบนาที ความแข็งแกร่งของเถิงเจียวไม่นับว่าแข็งแกร่ง ที่รับมือยากเพียงอย่างเดียวก็คือหมอกพิษ หากไม่มีผม พวกนายหกคนนำทีมล่าอสูร ความยากก็ยังคงสูงมาก ช่วงเวลานี้ ตอนที่พวกนายนำทีมออกไปล่าสัตว์ ก็ยังคงให้อยู่ที่รอบนอกนะ!”

“ครับ หัวหน้าค่าย”

ห้าคนที่เร่งเดินทางอยู่ด้านหลัง เมื่อได้ยินคำพูดของเซี่ยหง สีหน้าล้วนมีความตื่นเต้นอยู่บ้าง เหยื่อสามชนิดอย่างเซวี่ยจง หมาป่าเหมันต์ แพะมาร ขอเพียงไม่อยู่เป็นฝูง พวกเขาทั้งหกคนพาทีมล่าอสูรไปล่า ก็ไม่มีความยากลำบากแล้ว เซี่ยหงเคยพูดไว้ก่อนหน้านี้ ว่าจะปล่อยมือมอบหมายให้พวกเขา

เวลานี้เซี่ยหงพูดประโยคเหล่านี้ออกมา เห็นได้ชัดว่าการแสดงออกของพวกเขาทั้งหกคนเมื่อครู่ได้รับการยอมรับจากเขาแล้ว และตั้งใจจะมอบทีมล่าอสูรให้พวกเขาอย่างเป็นทางการ ภายในใจของทั้งหกคนย่อมมีความตื่นเต้นอยู่บ้างโดยธรรมชาติ