กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อาเต๊ามองลงไปที่เขาแล้วกล่าวเสียงเบา “ทำข้าตกใจหมด ข้านึกว่าพวกโจรสลัดอย่างเจ้าจะมากันครบเสียแล้ว…”
หลู่เค่องุนงง “หา? โจรสลัดหรือ?”
อาเต๊ากล่าวต่อ “เจ้าฉลาดกว่าคนอื่นจริง ๆ ดูเหมือนเจ้าจะเป็นคนแรกที่เดาฐานะของเราออก”
หลู่เค่อโขกศีรษะไม่หยุด
“ฝ่าบาท กระหม่อมสมควรตายหมื่นครั้ง ถึงกับลักลอบค้าเกลือเถื่อนใต้พระเนตรของฝ่าบาท สมควรตายหมื่นครั้งจริง ๆ!”
อาเต๊าไม่ได้ตอบคำกล่าวโทษตนเองของหลู่เค่อโดยตรง เพียงถอนหายใจเบา ๆ แล้วกล่าวอย่างเนิบช้า