เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ขณะนั้น ทหารหน่วยลาดตระเวนผู้หนึ่งรีบรุดเข้ามา วิ่งไปถึงข้างกายม้าเสงแล้วรายงานเสียงดังว่า
“ท่านแม่ทัพ ทางตะวันตกห่างจากพวกเราไปยี่สิบลี้ มีทหารม้าอิสระกองหนึ่งจำนวนสองพันห้าร้อยนาย ตั้งแต่บ่ายวานนี้ พวกมันรักษาระยะห่างจากพวกเราอยู่ตลอดขอรับ”
ม้าเสงหัวเราะเยาะ
“แค่สองพันห้าร้อยคน ไม่อาจก่อเรื่องใหญ่ได้ จับตาดูให้ดีก็พอ เป้าหมายสำคัญที่สุดของเราคือบุกทำลายค่ายทหารเปอร์เซีย กวาดล้างจนหมดสิ้นชาวเปอร์เซียและกำลังพล!
แต่หากทหารม้ากองนั้นเข้ามาหาเราเอง เราก็จะจัดการพวกมันก่อน!”
“น้อมรับคำสั่ง!”
หู่น่าถามว่า “เหตุใดจึงไม่บุกไปฆ่าพวกมันเสียเลยเล่า?”
ม้าเสงตอบว่า
“ห่างกันยี่สิบลี้ ไกลเกินไป
เมื่อทั้งสองฝ่ายล้วนเป็นทหารม้า เพียงเราแสดงท่าทีว่าจะบุก พวกมันก็หนีไปได้แล้ว ดังนั้น การเป็นฝ่ายบุกก่อนจึงไม่ใช่ทางเลือกที่ฉลาด