กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดยไม่รู้ตัว เขาก็กลับมาถึงที่พักม้า ก่อนจะนั่งหมดอาลัยตายอยากอยู่หน้าประตู พลางถอนหายใจคร่ำครวญ
นายสถานีม้าเห็นดังนั้นจึงเดินเข้ามา ยื่นน้ำร้อนถ้วยหนึ่งให้ “ท่านมหาเสนาบดีผู้สูงศักดิ์ ลมสารทฤดูหนาวเย็นยิ่งนัก เข้าไปพักผ่อนในห้องโถงเถิดขอรับ”
ปู้หลินเคินเงยหน้าขึ้น เมื่อเห็นใบหน้าของชาวกุษาณะ ความระแวดระวังในใจก็ลดลงไม่น้อย จึงถามว่า
“ข้าเห็นชาวเมืองล้วนมีชีวิตที่อิ่มท้องและอบอุ่น ไม่ทราบว่ามีเพียงเมืองหลานซื่อเท่านั้นที่เป็นเช่นนี้ หรือทุกพื้นที่โดยรอบก็เป็นเช่นเดียวกัน”