เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อาเต๊าพยักหน้าเล็กน้อย “ให้เขารออยู่ที่โรงเตี๊ยมสักสามวัน”
หวงเฮ่าชะงักไปเล็กน้อย “รับพระบัญชา”
อาเต๊าถามต่อ “กวนหินกับพวกเขารบไปถึงที่ใดแล้ว?”
หวงเฮ่าตอบว่า
“กราบทูลฝ่าบาท แม่ทัพทั้งหลายมีชัยดุจผ่าลำไม้ไผ่ เมืองทั้งปวงทางเหนือของเมืองพูรุษปุระล้วนตกอยู่ในมือเราแล้ว เชื้อพระวงศ์กุษาณะในแต่ละเมือง ส่วนใหญ่ถูกสังหาร ที่เหลือส่วนน้อยยอมจำนน”
อาเต๊าพยักหน้า แล้วใช้ปากฉีกเนื้อออกคำหนึ่ง พลางเคี้ยวพลางกล่าวว่า
“ไม่กี่วันก่อน ม้าเสงส่งสารมาบอกว่ายึดคอวาริซม์ได้แล้ว ควบคุมทะเลอารัลทั้งหมด และเคลื่อนทัพไปทางตะวันออกห้าร้อยหลี่ กวาดล้างชนเผ่าต่าง ๆ จนมองเห็นทะเลแคสเปียนอยู่ไกล ๆ
หากจางเส้าทางสินธุได้รับชัยชนะด้วย เช่นนั้นกุษาณะเสียบไม้ย่างชิ้นนี้ก็คงถูกกินไปเกือบหมดแล้ว”
อันหยาได้ยินแล้วกล่าวด้วยความยินดีว่า
“ถ้าเป็นเช่นนี้ พี่ชายของหม่อมฉันก็จะได้ติดตามฝ่าบาทยกทัพไปตะวันตก และจะได้แก้แค้นกษัตริย์เปอร์เซียเสียที”