กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อาเต๊ามองออกว่านางเก้อเขิน ไม่รู้ว่าด้วยเหตุใดกลับนึกถึงปื้นแดงและไฝดำใต้ผ้าคลุมหน้าของนางขึ้นมา ฮอร์โมนที่เพิ่งพุ่งขึ้นมาก็ดิ่งย้อนกลับลงไปอีก จึงกล่าวอย่างสุภาพบุรุษว่า:
"เราจะไม่ขวางการพักผ่อนของเจ้าแล้ว"
วาจาจบลง เขาก็หันหลังเดินจากไป ทิ้งไว้ซึ่งร่างนั้นที่ยืนอยู่หน้าหน้าต่าง ผู้ทั้งต้องการทั้งไม่ต้องการ
************
วันรุ่งขึ้น
หน่วยลาดตระเวนที่ลาดตระเวนไปมาอยู่รอบนอกเมืองหลานซื่อวิ่งกลับเข้าเมืองอย่างเร็วรุ่ง เกียงอุยสั่งการทันทีให้เก็บทหารและราษฎร์ที่อยู่นอกเมืองเข้ามา ปิดประตูเมืองเสีย แล้วขึ้นไปบนหอเมืองเพ่งมองไปทางทิศใต้อย่างตั้งอกตั้งใจ
ครึ่งชั่วยามให้หลัง
ทหารราบกุษาณะยกมาถึงชานเมืองหลานซื่อ