เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ม้าเฉียวหัวเราะเสียงดัง
“จริงด้วยพ่ะย่ะค่ะ จริงด้วย กระหม่อมยังต้องแสร้งทำเป็นบุกอย่างเต็มที่ แต่ก็ห้ามบุกจริง อีกทั้งยังต้องพยายามหนีอย่างสุดชีวิต แต่ก็ห้ามหนีเร็วเกินไป…”
อาเต๊าให้เขานั่งลง ก่อนถามด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า
“จากประสบการณ์ของเจ้าในช่วงหลายวันที่ผ่านมา จงวิเคราะห์ดูว่า กระบวนทัพสี่เหลี่ยมกุษาณะมีพลังรบเป็นอย่างไร”
ม้าเฉียวกล่าวด้วยสีหน้าจริงจังว่า
“หากกองทหารราบของต้าฮั่นไม่มีดินปืนและเครื่องยิงหิน ในสนามรบด้านหน้า พวกเราย่อมเอาชนะพวกเขาไม่ได้
แม้แต่ทหารม้า หากไม่ได้เตรียมโซ่เหล็ก ถุงระเบิด และเครื่องมืออื่น ๆ เอาไว้ล่วงหน้า ต่อให้ไม่คำนึงถึงการต้องสูญเสียบางส่วน ก็ยังไม่อาจเอาชนะพวกเขาได้
หากพวกเราพบพวกเขาระหว่างเดินทัพ โอกาสชนะก็ยิ่งน้อยลงไปอีกพ่ะย่ะค่ะ”
อาเต๊าพยักหน้า “เราคิดว่าสามารถเพิ่มจำนวนถุงระเบิดให้ทหารขว้าง เพื่อใช้รับมือกระบวนทัพสี่เหลี่ยมกุษาณะได้”