เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อาเต๊าเพ่งมองอย่างตั้งใจ เห็นเพียงแก้มเปลือย คอ และนิ้วมือของหวงเฮ่าบวมเป่งแล้ว
เชื่อว่าส่วนอื่น ๆ ของร่างกายก็คงเป็นเช่นเดียวกัน
“เป็นอย่างที่คิดจริง ๆ”
อาเต๊าถอนหายใจแล้วกล่าวว่า
“เหล่าทหารและม้าศึกจากจงหยวนปรับตัวเข้ากับความกดอากาศบนที่ราบสูงได้ยากจริง ๆ”
เขามองเหล่าทหารที่ต่างมีอาการผิดปกติ แล้วหันไปมองยอดเขาทางตะวันตก คำนวณระยะทางที่เหลือครู่หนึ่ง พลางคิดในใจว่า
“ดูท่า นี่คงเป็นขีดจำกัดของกองทัพฮั่นแล้ว เมื่อขึ้นมาถึงระดับความสูงนี้ ก็เริ่มมีผู้บาดเจ็บล้มตาย”
เขาชูสองมือขึ้นสูงแล้วตะโกนว่า “เพิ่มแต้มแล้วโว้ย!”
ระบบรับทราบแล้วทำงานทันที เพิ่มความสามารถบัญชาการ 8 แต้ม
เหล่าทหารกองทัพฮั่นรู้สึกได้ทันทีว่าร่างกายฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว แม้แต่ม้าศึกก็ไม่พ่นฟองขาวออกมาอีก ลุกขึ้นยืนได้ในพริบตา