เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ จูล่งยกถ้วยชาขึ้นจิบชั้นดีคำหนึ่งแล้วกล่าวว่า
“กองทัพลวี่หลินและกองทัพคิ้วแดงในราชวงศ์ฮั่นก่อน รวมถึงทหารโพกผ้าเหลืองเมื่อยี่สิบปีก่อน ล้วนเป็นผู้ประสบภัยที่ไม่มีข้าวจะกินจริง ๆ
ตระกูลหวังในยุคฮั่นผิงตี้ มีอำนาจล้นฟ้าจริง ๆ!”
อาเต๊าพยักหน้า
“อันที่จริง ตระกูลใหญ่ทั้งหก ได้แก่ ตระกูลเติ้ง ตระกูลโต้ว และตระกูลเกิ่ง ซึ่งสนับสนุนจักรพรรดิกวงอู่ขึ้นครองราชย์ ล้วนมีอำนาจล้นฟ้าและมั่งคั่งเทียบเท่ารัฐ
ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงกลายเป็นเครื่องเหนี่ยวรั้งราชสำนักราชวงศ์ฮั่นหลัง เรียกได้ว่าหางใหญ่จนควบคุมไม่ได้”
จูล่งถามว่า
“องค์รัชทายาทยึดที่ดินกลับคืนมาแล้วแบ่งใหม่อย่างเต็มกำลัง จะสามารถขจัดข้อเสียเช่นนี้ได้อย่างสิ้นซากหรือ? จะทำให้บ้านเมืองสงบสุขยั่งยืนได้หรือ?”
อาเต๊าส่ายหน้า