กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อาเต๊าไม่สนใจโจฮิวอีก ชูค้อนผ่าฟ้าขึ้นสูงแล้วตวาดว่า “บุกเข้าด่านถงกวน!”
“ตึง ตึง ตึง…”
เสียงกลองในกองทัพฮั่นดังกึกก้องสะเทือนฟ้า ธงทิวโบกสะบัด ทหารจำนวนมากเข็นเครื่องยิงหินแบบหมุนมายังหน้ากระบวนทัพ แล้วปรับมุมยิงอย่างเป็นระเบียบ
ทหารอีกกองหนึ่งเข็นหน้าไม้เตียงยิงต่อเนื่องรุดขึ้นหน้าอย่างรวดเร็ว เล็งปลายลูกเกาทัณฑ์ไปยังเชิงเทินเมือง
เหวินผิงบนเชิงเทินเมืองเห็นดังนั้นก็กล่าวว่า “เครื่องยิงหินของโจรแซ่เล่าอยู่ห่างจากพวกเราถึงสองร้อยก้าว หน้าไม้เตียงก็อยู่ไกลออกไปถึงร้อยยี่สิบก้าว ดูท่าจะกลัวพวกเราฉวยโอกาสโจมตีตอนพวกมันปรับมุมยิง!”
โจฮิวหัวเราะแล้วกล่าวว่า “อย่างไรเสียก็ต้องเข็นเข้ามาในระยะร้อยก้าวจึงจะตีเมืองได้ พวกเราเพียงรออยู่เฉย ๆ ก็พอ”