เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไม่นาน ขงเบ้งควบม้ามาถึงหน้าด่านถงกวน เงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นแม่ทัพสี่นายยืนอยู่บนเชิงเทินเมือง มองลงมาจากที่สูง
อุยเอี๋ยนควบม้าเข้ามาข้างหน้า ตะโกนว่า “โจฮิว เจ้ากล้าออกมาสู้กับข้านอกรึไม่?”
โจฮิวหัวเราะเย็นชา “อุยเอี๋ยน เจ้ากล้าตีเมืองรึไม่?”
อุยเอี๋ยนด่า “อาศัยเมืองป้องกันตัว ราวกับเต่าหดอยู่ในกระดอง มิใช่บุรุษแท้!”
โจฮิวหัวเราะเย็นชา “กองทัพใหญ่สองแสนรวมกันแต่ไม่กล้าตีเมือง ช่างเป็นพวกหนู!”
กวนหินโกรธ “โจฮิว เลิกโอ้อวดฝีปากได้แล้ว ถ้ามีดีก็ลงมาจากเมืองมาสู้กับข้าสักสามสิบเพลง!”
โจฮิวหัวเราะเย็นชา “กวนหิน เลิกโอ้อวดฝีปากได้แล้ว ถ้ามีดีก็ตีเมืองสิ”
ขงเบ้งเห็นโจฮิวใช้วิธีไม่เปลี่ยนรับมือสารพัดการเปลี่ยนแปลง จึงกำชับเกียงอุยสองสามคำ ให้เขาขึ้นไปท้ารบหน้าค่าย
เกียงอุยดีใจยิ่ง ควบม้าพุ่งไปข้างหน้าสุด แผดเสียงตะโกนว่า