เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ทหารวุยเห็นแม่ทัพน้อยห้าวหาญถึงเพียงนี้ ถึงกับควบม้านำหน้าพุ่งลงจากเขา ต่างก็ฮึกเหิมอย่างยิ่ง พากันกวัดแกว่งอาวุธมุ่งไปทางตะวันออก
สุมาอี้เห็นดังนั้นก็สบถในใจด้วยความขุ่นเคืองว่า
“เหตุใดข้าจึงมีลูกชายไร้สมองถึงเพียงนี้! ในเวลาเช่นนี้มีวิธีปลุกขวัญกำลังใจทหารตั้งมากมาย แต่เขากลับเลือกวิธีที่แย่ที่สุด”
เขากลัวว่าลูกชายจะเป็นอันตราย จึงนำองครักษ์ติดตามไปอย่างกระชั้นชิด
เชิงเขา
อุยเอี๋ยน เกียงอุย และคนอื่นๆ เฝ้าระวังมิให้สุมาอี้ฝ่าวงล้อมอย่างเข้มงวดมาตลอด ครั้นได้ยินเสียงกีบม้าจากยอดเขามุ่งไปทางตะวันออก ก็เอ่ยด้วยความประหลาดใจว่า
“สุมาอี้ไม่ยอมไปทางที่ราบด้านตะวันตกกับด้านเหนือ กลับเลือกไปทางภูเขาด้านตะวันออก นี่มันรนหาที่ตายชัดๆ!
เหล่าทหาร จงตามข้าไปสกัดกองทัพวุย จับสุมาอี้มาสังหารเสีย!”
********
บนไหล่เขา