กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
สุมาอี้มองความเคลื่อนไหวด้านล่างเขา แล้วร้องสั่งเสียงดังว่า
“โปรยตะปูเหล็กขวางข้าศึกก่อน!
“พลหน้าไม้กลอย่าเพิ่งรีบยิง รอให้กองทัพฮั่นเข้ามาใกล้แล้วค่อยเล็งสังหารทีละคน!”
“กราว ๆ…”
ทหารวุยโปรยตะปูเหล็กหลายพันชิ้นออกไป กระจายทั่วไหล่เขาทั้งสี่ด้าน
พลหน้าไม้กลของกองทัพวุยถืออาวุธซ่อนตัวอยู่หลังที่กำบังโดยไม่ขยับ ต่างเลือกเป้าหมายที่จะโจมตี
สุมาสูถามอย่างร้อนใจว่า “ท่านพ่อ พวกเราถูกล้อมอยู่บนเขาลูกโดด จะตั้งรับอยู่จนตายก็ไม่ใช่ทางออก ควรทำอย่างไรจึงจะพ้นวงล้อมได้?”
สุมาอี้มีสีหน้าสงบนิ่ง “อย่าเพิ่งร้อนใจ เฮ่าจาวน่าจะหาที่นี่พบ! เมื่อเขามาถึง พวกเราก็จะพ้นวงล้อม!”