เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ลิเงียมเห็นว่าเป็นรองแม่ทัพเซี่ยสยงและกงชี่ ก็ยิ้มกล่าวว่า “ดี พวกเจ้าสองคนจงนำทหาร 6000 รีบไปขับไล่หวังซวงให้ถอยไป เพื่อฟื้นขวัญกำลังพล!”
เซี่ยสยงทั้งสองรับคำสั่งแล้วก็รีบนำทัพไปทางเหนือ เดินทางหนึ่งชั่วยามก็พบหวังซวงพอดี
หวังซวงกำลังกลุ้มใจที่ตีเมืองอันติ้งไม่สำเร็จ พอเห็นกองทัพเล่าปี่มาขวางทาง ก็ด่าว่า “นี่มันปีอะไรกัน แค่ธงอักษรเซี่ยกับธงอักษรกงก็กล้ามาขวางทางข้าแล้วหรือ?”
หวังเฟยลั่วกล่าวว่า “พี่ใหญ่ ให้ข้าไปขับไล่กองทัพสู่เอง!”
หวังซวงหัวเราะเย็น “ข้าจะไประบายความโกรธในใจเสียหน่อย!”
พูดจบ เขาก็ควบม้าออกไปท้ารบหน้าค่าย
เซี่ยสยงเดิมทีกลัวว่ากองทัพวุยจะหนีไป พอเห็นแม่ทัพใหญ่ยอมประลองเดี่ยว ก็ดีใจเกินคาด ถือทวนง้าวยาวควบม้าออกไป
ดาบกับทวนปะทะกัน ประกายไฟกระเด็นทั้งสี่ด้าน ทั้งสองรบกันไม่ถึงสามกระบวน เซี่ยสยงพลาดท่าเพียงครั้งเดียว ก็ถูกหวังซวงฟันด้วยดาบเดียวจนตาย