เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เตียวเปาคำนับทางทิศเหนือ กล่าวว่า “อ๋องเจี้ยนเย่รู้ฟ้าดิน ครั้นลองคำนวณเล็กน้อยก็รู้เรื่องราวใต้หล้า”
ลวี่ข่ายและหวังค่างได้ยินดังนั้นก็คำนับทางเหนือเช่นกัน กล่าวว่า “อ๋องเจี้ยนเย่เป็นคนสวรรค์จริง ๆ!”
“คำนี้ไม่ผิดเลย” เตียวเปาพยักหน้า กล่าวต่อ “ในเมื่อเจ้าเมืองหวังพาเจ้ามา ก็ประหยัดเรื่องของข้าไปได้”
เขาหยิบเอกสารแต่งตั้งออกมาฉบับหนึ่ง กล่าวว่า
“อ๋องเจี้ยนเย่มีคำสั่ง ให้หวังค่างเลื่อนขึ้นเป็นเจ้าเมืองหย่งชางจวิ้น กำกับดูแลกิจการทั้งปวงของหย่งชางจวิ้น แต่งตั้งลวี่ข่ายเป็นรองเจ้าเมืองหย่งชางจวิ้น ควบตำแหน่งตูเว่ย ช่วยเจ้าเมืองหวังบริหารกิจการของจวิ้น”
ทั้งสองได้ยินก็ยินดี คุกเข่าคำนับรับคำสั่ง
เตียวเปาประคองทั้งสองขึ้น มอบตำรา《บุกเบิกที่รกร้าง》และหนังสืออื่น ๆ ให้ แล้วกำชับอีกยกหนึ่ง ทั้งสองพยักหน้ารัว ๆ เก็บตำราไว้อย่างทะนุถนอมยิ่ง