เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
อู๋ปันมองกองทัพชนเผ่ายิ่งใหญ่เกรียงไกร พลางกล่าวช้า ๆ ว่า “ที่นี่มีทหารชนเผ่าสองหมื่นนายแล้ว ตอนนี้ดูเหมือนจะมีมาอีกหนึ่งถึงสองหมื่น หากอ๋องเจี้ยนเย่ยกทัพมาช่วย แม้เขาจะมีความสามารถล้ำฟ้าเพียงใด ก็ยากจะถอยออกไปได้อย่างปลอดภัยทั้งตัว!”
“ท่านแม่ทัพ แล้วพวกเราจะทำอย่างไร?”
อู๋ปันสีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล มองกองทัพศัตรูที่เชิงเขา แล้วตกอยู่ในความคิด
ครึ่งชั่วยามต่อมา อู๋ปันค่อย ๆ ดึงสายตากลับมา เรียกนายทหารและทหารทั้งหมดมาชุมนุม แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักว่า
“พี่น้องทั้งหลาย!”
“สถานการณ์ตอนนี้ไม่จำเป็นให้ข้าพูดมาก ทหารชนเผ่ามองพวกเราเป็นเหยื่อล่อ เพื่อล่ออ๋องเจี้ยนเย่ให้เข้ามาในวงล้อมซุ่มโจมตีของพวกมัน!”
“พวกเราจะปล่อยให้พวกมันสมหวังได้หรือ?”
ทหารแปดร้อยนายสงบนิ่งมาก ตอบว่า “ไม่ได้!”