เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
อาเต๊ารับจดหมายและลูกขี้ผึ้งมา เปิดอ่านอย่างละเอียด ในใจคิดว่า “หวดเจ๋งคงไม่ถึงขั้นนั้นกระมัง เขาจะกล้ารังแกลิบองอย่างโจ่งแจ้งหรือ?”
จูล่งเห็นสีหน้าอาเต๊าไม่ปกติ จึงเอ่ยถาม อาเต๊าก็ไม่ปิดบัง เล่าเรื่องของหวดเจ๋งกับลิบองออกมาเบา ๆ
“เป็นไปได้อยู่……ข้าเคยได้ยินที่เฉิงตูว่า หวดเจ๋งไม่ใช่คนใจกว้างนัก การจงใจเล่นงานลิบอง……ก็ฟังขึ้นอยู่”
อาเต๊าได้ฟังก็ชะงัก รู้สึกว่าข้างในยังมีเรื่องอื่นแอบแฝง คิดอยู่ครู่หนึ่ง จึงให้คนไปนำพู่กันและหมึกมา เขียนจดหมายด้วยมือตนเองฉบับหนึ่ง แล้วยื่นให้หวงเฮ่าว่า
“ส่งคนไปมอบให้ลิบอง!”
หวงเฮ่ารับมา: “รับบัญชา”
จัดการเรื่องนี้เสร็จ อาเต๊าก็มองไปทางใต้และกล่าวว่า “ส่งหน่วยลาดตระเวนออกไปสืบสถานการณ์ที่ถงเหลา”
จูล่งพยักหน้า: “เรื่องนี้ข้ารับผิดชอบเอง”
***********
เวลาผ่านไปวับเดียว ห้าวันก็ผ่านไป