เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!”
สิ่งที่ตอบกลับเขาคือลูกธนูคมนับไม่ถ้วน กองทัพฮั่นกับกองกำลังของต่งฉู่น่ายิงใส่เขาพร้อมกัน จินหวนซานเจี๋ยยังไม่ทันรู้ตัว ก็รู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงขึ้นมาหลายแห่งทั่วร่าง
ทหารม้าที่อยู่ด้านหลังเขาล้วนถูกธนูจนล้มลงกับพื้น
“เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้? ข้ามาฆ่าศัตรูมิใช่หรือ เหตุใด... กลับเป็นข้าที่ถูกฆ่า...”
จินหวนซานเจี๋ยไม่เคยคาดคิดเลยว่าจะลงเอยเช่นนี้ เขาอยากหันไปดูสถานการณ์ทางฝั่งเมิ่งฮั่ว แต่ร่างกายกลับไม่ยอมทำตามอีกแล้ว เขาร่วงจากหลังม้าอย่างไร้เรี่ยวแรง สูญสิ้นการรับรู้ไปตลอดกาล
ขณะเดียวกัน กองทัพฮั่นกับกองกำลังของต่งฉู่น่าก็ยิงออกไปด้านนอกพลางรวมตัวตั้งกระบวนทัพอย่างเป็นระเบียบ โล่สูงเจ็ดเชียะถูกตั้งขึ้นทีละบาน หอกยาวแต่ละเล่มชี้ปลายออกไปด้านนอก กระบวนทัพวงกลมตามแบบแผนก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว
“ไม่ชอบมาพากลแล้ว!”