กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ไม่รู้หรือ...” อาเต๊าเย็นชา “พวกเจ้ามากันหลายคนนัก หากเจ้าไม่พูด ก็มีคนอื่นยินดีพูด”
ต่งฉู่น่าได้ยินก็ตกใจ สมองหมุนเร็ว ในใจสะดุ้ง กล่าวว่า “ข้าเพิ่งจะคิดจะพูดอยู่แล้ว แต่เกรงว่าอ๋องเจี้ยนเย่จะไม่เชื่อ ในเมื่อท่านถามเช่นนี้ ข้าก็จะพูด!”
อาเต๊าพยักหน้าเล็กน้อย “ค่อย ๆ พูดมา จุดซุ่มโจมตีและกำลังทหารที่เมิ่งฮั่ววางแผนไว้ จงพูดมาทั้งหมด”
ต่งฉู่น่าเบิกตาโต “อ๋องเจี้ยนเย่รู้ได้อย่างไรว่าเมิ่งฮั่วจะซุ่มโจมตี?”
อาเต๊ารู้ว่าเขาสติปัญญาไม่สูง จึงลองหลอกเขาดูก่อน ไม่คิดว่าจะทำให้เขาตั้งตัวไม่ติดได้ง่ายเช่นนี้
หวงเฮ่าพูดอย่างภาคภูมิ “ท่านอ๋องของเราทรงปรีชาสามารถและเกรียงไกรที่สุด เมิ่งฮั่วแค่ยกก้นขึ้น อ๋องเจี้ยนเย่ก็รู้ว่าเขาจะผายลมกลิ่นอะไร!”