กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
จูเปาคิดอะไรไม่ออกแล้วอย่างเห็นได้ชัด เขามองค่ายทหารโส่วที่กำลังรบกันชุลมุน มองค่ายของตนที่ไฟลุกโหม แล้วหันไปมองเมืองเฉียนเจียทางเหนือ ชั่วขณะนั้นไม่รู้เลยว่าควรทำอย่างไรดี
“ท่านแม่ทัพ พวกเราหนีกันเถอะ!”
จูเปาได้ยินก็ขมวดคิ้ว ถามออกไปโดยไม่รู้ตัวว่า “หนีไปไหน?”
“อย่างน้อยก็ออกไปจากที่นี่ก่อนเถอะ!”
“ฆ่า!”
กองทัพฮั่นตีฝ่าแนวค่ายเข้ามาหลายจุด อู๋ปันนำกองทัพใหญ่กรูกันเข้าค่ายทหารโส่ว อักฮวนตามมาติดๆ พลางฟันสังหารทหารของจูเปาและตะโกนว่า “นักรบชนเผ่าซู่ จงวางอาวุธ พวกเรายอมสวามิภักดิ์ต่ออ๋องเจี้ยนเย่แล้ว อย่าเอาชีวิตมาทิ้งเสียเปล่า!”
เสียงตะโกนนั้นทำให้จูเปาสะดุ้งเฮือก ได้สติกลับมาทันที แล้วตะโกนลั่นว่า “หนีไปทางตะวันตก! ตามรอยค่ายยงข่ายไป หนีไปทางตะวันตก!”