เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เกาติ้งเดินไปมาในค่าย คิดในใจว่า “ถ้าข้าเชิญยงข่ายสองคนมาอธิบาย พวกเขาคงไม่กล้ามาแน่ ถ้าข้าไปเองก็รับรองความปลอดภัยไม่ได้ จะเขียนจดหมายอธิบายก็จืดชืดและไม่จริงใจ…”
“เฮ้อ… เล่าเสี้ยนผู้เจ้าเล่ห์ เขาเปลี่ยนคนกว่าพันคนนี้ให้กลายเป็นมีด ตัดความไว้เนื้อเชื่อใจระหว่างสามฝ่ายเรา!”
“ไม่ได้ ยังไงก็ต้องทำอะไรสักอย่าง”
เกาติ้งคิดอยู่ครู่ใหญ่ สุดท้ายก็หยิบพู่กันขึ้นมา หาแผ่นไม้ไผ่สำหรับเขียนหนังสือ แล้วเขียนอย่างระมัดระวังยิ่งร้อยอักษร ส่งไปยังค่ายยงข่ายและค่ายจูเปา
จูเปาและยงข่ายเขียนจดหมายตอบกลับทันที ระบุว่าไม่เชื่อเลยว่าเกาติ้งจะยอมจำนน เมื่อเกาติ้งเห็นจดหมายตอบ จึงวางใจ
**********************
วันรุ่งขึ้นตอนกลางวัน สามค่ายกองทัพกบฏต่างมีความคิดในใจ ต่างตรึงกำลังไม่เคลื่อนไหว
กลางคืน