กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อเมิ่งฮั่วได้ยินก็ตื่นเต้นขึ้น: “ข้าว่าอะไรแล้ว! รอไม่ได้เลย! พวกชาวฮั่นนั่นก็เป็นแค่เต่าหดหัว พวกเขายอมให้นักรบสร้างถนนยังไม่ยอมออกรบ! พวกเราเคลื่อนกองทัพใหญ่เข้าไปเดี๋ยวนี้เถอะ!”
“ก่อนจะด่าคน เจ้าก็ใช้สมองหน่อยสิ” ยงข่ายชี้ที่จมูกตัวเอง “ข้าเป็นทายาทของยงฉื่อ โหวแห่งสือฟาง แห่งต้าฮั่น เป็นชาวฮั่นเต็มตัว”
เมิ่งฮั่วกวาดมือใหญ่: “ถ้าอย่างนั้นต่อไปเจ้าอย่าเป็นชาวฮั่นเลย มาเป็นชาวอี๋ผู้ยิ่งใหญ่กับข้าเถอะ!”
ยงข่ายชะงัก: “เหตุใดข้าต้องไม่เป็นชาวฮั่นผู้สง่างาม แต่กลับไปเป็นชนเผ่าอนารยชนที่ยังไม่เจริญ?”
เมิ่งฮั่วได้ยินก็อึ้งไปหลายลมหายใจ อยู่ๆ ก็เข้าใจขึ้นมา ตะโกนว่า: “อะไรกัน? เจ้าเหยียดข้าหรือ? ชาวฮั่นสูงส่งกว่าชาวอี๋หรือ?”