ตอนที่ 257 คนของท่านอ๋อง

ครู่ต่อมา ร่างงามร่างหนึ่งก็เข้ามาในห้องหนังสือ แล้วคำนับอาเต๊า

อาเต๊ามองสำรวจอยู่พักหนึ่ง ก่อนเอ่ยชมว่า “โตขึ้นไม่น้อยเลย!”

เจิ้งลี่เจาได้ยินก็ยิ้มตอบ “ผ่านมาตั้งปีแล้ว กระหม่อมย่อมสูงขึ้นบ้างเป็นธรรมดาเพคะ”

“เราหมายถึงโตขึ้นต่างหาก หึๆ… เอาละ ไม่พูดเรื่องไร้สาระแล้ว รายงานที่เจ้าส่งมาให้ก่อนหน้านี้ ข้าอ่านหมดแล้ว ทำได้ดีมาก!”

“ขอบพระทัยท่านอ๋องที่ทรงชมเพคะ ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นหน้าที่ของกระหม่อม”

“พูดจบแล้วหรือ?”

“จบแล้วเพคะ ท่านอ๋องยังอยากฟังสิ่งใดอีกหรือ?”

อาเต๊าชะงัก ก่อนหัวเราะแล้วกล่าว “ข้ากลัวว่าเจ้าจะกล่าวเสียยืดยาวเหมือนคนอื่นน่ะสิ”

เจิ้งลี่เจายิ้มน้อยๆ “กระหม่อมไม่ถนัดถ้อยคำหรูหราพวกนั้นหรอกเพคะ”