กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เตียวคับเห็นอาเต๊านิ่งไม่พูดเสียนาน ก็ร้อนใจกล่าวว่า “ท่านอ๋องรับปากหรือไม่รับปากกันแน่!”
อาเต๊ามองท่าทางกระวนกระวายของเขา คิดในใจว่า “หมอนี่ตั้งแต่ ออกศึก มาถึงตอนนี้คงยังไม่เคยแตะผู้หญิง อีกทั้งยังผ่านการกล่อมเกลาด้วยเรื่องเล่าของข้าสามวันสามคืน ดูท่าจะกลั้นไม่อยู่แล้ว”
คิดได้ดังนั้น อาเต๊ากล่าวว่า:
“เฮ่าจื่อน้อย เจ้าไปหาหญิงเผ่าเชียงที่พูดภาษาฮั่นได้สักสองสามคน มาสอนภาษาต่างประเทศให้แม่ทัพเตียว แล้วกลับไปที่จวน หยิบบทกวีสามบทที่ข้าแต่งไปตามสะดวก พาแม่ทัพเตียวไปที่หอม่านหอมสักหนึ่งเที่ยว ไปคุยเล่นกับแม่นางชิวหว่าน!”
เตียวคับได้ฟังก็ยิ้มร่า “ท่านอ๋องดีที่สุด! ฮ่าๆๆ...”
พูดจบ ก็ดีใจร่าเริงตามหวงเฮ่าไป