ตอนที่ 246 แต่งบทกวีเจ็ดก้าว

โจสิดมองชื่อบทกวีอันแปลกประหลาด นิ่งงันไปชั่วครู่ ก่อนอ่านต่อว่า “ต้มถั่วเผาก้านถั่ว เมล็ดถั่วร่ำไห้ในหม้อ เดิมกำเนิดจากรากเดียวกัน ไยเร่งเคี่ยวเข็ญกันถึงเพียงนี้?”

“นี่หมายความว่าอย่างไร? แฝงนัยถึงพี่น้องเข่นฆ่ากันหรือ? พาดพิงถึงสิ่งที่จื่อหวนกระทำหรือ? นำมาวางไว้หน้าจวนข้าเช่นนี้ คิดช่วยข้า หรือคิดทำร้ายข้ากันแน่?”

เขาครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วอ่านต่อ เห็นว่ายังมีบทกวีอีกบท จึงอ่านว่า “สองร่างเนื้อร่วมทางจร บนเศียรสวมกระดูกเว้า พบกันใต้เนินดิน พลันเข้าปะทะขวิดกัน สองคู่ปรปักษ์มิแกร่งเสมอกัน ร่างหนึ่งนอนในโพรงดิน ใช่ว่ากำลังด้อยกว่า หากแรงฮึกยังสำแดงไม่สิ้น”

“บทกวีนี้ช่างประหลาดนัก!”

โจสิดขมวดคิ้วเล็กน้อย คิดไม่ออกว่าหมายถึงอะไร จึงกวาดตาอ่านต่อ เห็นตรงลงนามเขียนไว้สองอักษรว่า “ขวานศึก” ก็เอ่ยอย่างสงสัยว่า

“ขวานศึก? ใช้อาวุธเป็นชื่อ คนผู้นี้เป็นใครกัน?”