ตอนที่ 236 มีเมตตาอ่อนโยน

อาเต๊ามองดูหิมะที่ทับถม พลางคิดในใจ "หากม้าศึกต้องเดินทัพไกลในหิมะหนาเช่นนี้ นอกจากขาม้าจะถูกความเย็นจนชาแล้ว ยังทำร้ายกีบม้าอย่างหนักจนม้าพิการได้ อีกทั้งโอกาสลื่นล้มหรือย่ำพลาดก็สูงมาก คงต้องส่งทหารราบไปเท่านั้น

แต่เมืองจินเฉิงห่างจากซั่งกุยถึง 600 หลี่ อีกทั้งหิมะยังท่วมทั้งภูเขา เดินทัพด้วยเท้าต้องสิ้นเปลืองทั้งเวลาและกำลัง

เพื่อกันความหนาว เสื้อผ้าก็ต้องหนาขึ้น เพื่ออยู่ข้ามคืนให้พ้นความหนาว ก็ต้องตั้งค่าย ต้องเตรียมฟืนให้พอ หากแบกยุทโธปกรณ์จำนวนมากออกเดินทาง การเดินทางก็จะยิ่งช้าลง! ต่อให้ไปถึงซั่งกุยก็ไม่เหลือกำลังรบมากนัก

คาดว่าหนึ่งเดือนครึ่งก็ยังไปไม่ถึงซั่งกุย อีกทั้งกำลังพลสูญเสียที่ไม่ใช่จากการรบก็จะหนักมากด้วย