เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ตอนนั้นเล่าปี่กำลังรบได้ฮึกเหิม หูไวตาไว เมื่อได้ยินว่ามีคนลอบโจมตีจึงรีบหันตัวรับมือ ทันใดก็เห็นค้อนเหล็กเล่มหนึ่งฟาดลงมาที่เหนือศีรษะของตน
เขาสะบัดกระบี่ฟันเข้าที่ขอบค้อนเหล็ก ทำให้ทิศทางของค้อนเปลี่ยนไปได้อย่างง่ายดาย แล้วอีกมือหนึ่งก็แทงกระบี่ออกไป
หวังเฟยลั่วคิดว่าตนจะจับได้อย่างง่ายดาย จิตใจทั้งหมดจึงมุ่งอยู่แต่การโจมตี ไม่ได้คาดคิดเลยว่าเล่าปี่ซึ่งอยู่ในวัยหกสิบเศษจะใช้แรงแยบยลทำให้ค้อนใหญ่ของตนเบี้ยวไปได้ อีกทั้งไม่คิดว่าเขาจะแทงกระบี่ออกมาได้งดงามน่าทึ่งถึงเพียงนั้น
ด้วยความประมาท เขาไม่มีเวลาตั้งการ์ดเลย แขนขวาจึงถูกแทงทะลุ
หวังซวงเห็นดังนั้นก็ตกใจมาก รีบเหวี่ยงค้อนดาวตกออกไปหนึ่งลูกเพื่อลอบโจมตีเล่าปี่
ใครจะคิดว่าเล่าปี่ตาไวมือเร็ว ใช้กระบี่คมปัดอาวุธลับออกไป พลางด่าลั่นว่า “ที่แท้เจ้าสองคนแสร้งยอมจำนน! ไอ้พวกหมา ไปตายซะ!”
พูดจบก็ฟันกระบี่เล่มหนึ่งไปที่หวังเฟยลั่ว