เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ยิงศีรษะแตกหรือ? ใช่แล้ว!”
“ยังมีชีวิตอยู่หรือ?”
“อ้อ... ฮ่าๆ แม่ทัพผู้ช่วยถูกข้าศึกยิงถูกหมวกเกราะ มิได้บาดเจ็บขอรับ!”
“แล้วก่อนหน้านี้พวกเจ้าบอกว่าเขาตายในสนามรบ!”
ทหารตอบอย่างจนใจ “ตอนนั้นพวกข้าเห็นเพียงแม่ทัพผู้ช่วยถูกธนูยิงเข้าที่ศีรษะ แล้วก็ล้มลงไม่ลุกขึ้นมา ทุกคนคิดว่าเขาตายแล้ว จึงรีบกลับมารายงานขอรับ!
ที่ไหนได้ หนึ่งเค่อต่อมาเขาก็ลุกขึ้นเอง พวกข้าเห็นแล้วถึงกับร้อง โอ้โฮ... เอ่อ... ที่แท้เขาเพียงถูกแรงกระแทกจากลูกธนูจนสลบไปขอรับ!”
“ไม่เคยได้ยินมาก่อน!” หวังซวงเอ่ยอย่างฉงน “ลูกธนูอะไรมีแรงถึงเพียงนี้? หรือแม่ทัพรักษาเมืองด้านเหนือคือฮองตง ฮั่นเซง?”
“ข้าน้อยไม่ทราบขอรับ!”
“อืม! ไม่รู้ก็ช่างเถิด เฟยลั่วไม่ตายก็ดีแล้ว ใครอยู่บ้าง รีบนำทหารสองพันคนขึ้นไปช่วยแม่ทัพผู้ช่วยขุดอุโมงค์ใต้ดิน”
ในเวลาเดียวกัน