เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
กองกองทัพโจโฉหยุดรบทั้งหมด ถอยกลับเข้าค่ายล้อมเมืองทั้งหมด แล้วส่งทหารจำนวนมากไปตัดไม้ในป่าเขาใกล้เคียง เพื่อสร้างเครื่องมือโจมตีเมือง
ฮองตงยืนอยู่บนเชิงเทินเมืองมองดูอย่างละเอียดถึงสามวัน แล้วจึงมาหาเล่าปี่อย่างจริงจัง คำนับมือกล่าวว่า “ท่านอ๋อง คืนนี้ส่งข้าไปโจมตีค่ายเถิด!”
เล่าปี่ได้ยินก็หัวเราะ แล้วหันไปทางขงเบ้งกล่าวว่า “เป็นอย่างที่กุนซือว่าไว้จริง ๆ ฮั่นเซงทนไม่อยู่แล้ว!”
“อย่างไร? กุนซือเดาใจข้าออกแล้วหรือ?”
ขงเบ้งกล่าวยิ้ม ๆ “สามวันมานี้ ฮั่นเซงยืนเฝ้าอยู่บนเชิงเทินเมืองทั้งวัน ใครจะดูไม่ออกว่าท่านแม่ทัพเฒ่าคิดอะไรอยู่? แต่ตอนนี้กองกองทัพโจโฉยังมีอยู่แปดเก้าหมื่นนาย เราไม่ควรบุกโจมตีโดยตรง”
เขาลุกขึ้นยืน ชี้ไปที่แผนที่กล่าวว่า “เมื่อวานซืน กองกองทัพโจโฉเว้นประตูเมืองด้านตะวันตกไว้ ว่างเปล่า แม้แต่ค่ายทหารก็ยังถอนไป เหตุใด?”
“ล้อมสามด้านเว้นหนึ่งด้านไง!”