ตอนที่ 211 ซิหลงหลบหนี

“ฮู่ว ฮู่ว ฮู่ว……”

ลมเหนือพัดหวนโหมกระหน่ำ พัดธงใหญ่ที่เขียนอักษร “เล่า” ให้พลิ้วสูง ราวกับกำลังบอกเว่ยผิงว่า “ลืมตาหมาตาของเจ้าให้ดี ดูสิว่านี่ธงใคร!”

เมื่อถึงตอนนี้ อาเต๊าควบม้าเข้ามาข้างหน้า มองเว่ยผิงด้วยสายตาเย็นชา

ซูเจ๋อกล่าวอย่างเคร่งขรึม “นี่คืออ๋องเจี้ยนเย่!”

“ซี้ด……”

เว่ยผิงปวดหัว เขาเตรียมคำประจบไว้มากมาย ใครจะคิดว่าพอถึงเวลาจริงกลับพลาดใหญ่ขนาดนี้ เขาพูดตะกุกตะกักว่า “ข้าน้อยเว่ยผิง นำขุนนางและขุนศึกทั้งเมืองมาเฝ้ารับเสด็จอ๋องเจี้ยนเย่”

อาเต๊าไม่สนใจเขา หันไปทางซูเจ๋อ “คนไร้ความภักดีคนนี้ยกให้เจ้า ถ้าขัดเกลาไม่ได้ก็ฆ่าทิ้งเสีย”

ว่าแล้วก็ควบม้าเข้าเมืองเอง

เว่ยผิงได้ยินก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก “ยังดี ยังดี ที่มอบข้าให้แม่ทัพซู!”

“ผัวะ!”