ตอนที่ 149 สามก๊กสังหารพ่อ

จูล่งทนรบเร้าของเขาไม่ไหว จึงรินสุราให้อย่างทะนุถนอม แล้วส่งไปตรงหน้าอุยเอี๋ยน พลางกล่าวว่า “แค่จอกเดียว!”

อุยเอี๋ยนกล่าวขอบคุณครั้งแล้วครั้งเล่า ก่อนจิบไปคำเล็ก ๆ แล้วทอดถอนใจว่า “ใบเถาน้ำเต้าพลิ้วไสว เก็บมาแล้วนำไปต้ม บัณฑิตมีสุรา จงรินมาลิ้มลอง!”

จูล่งหัวเราะแล้วกล่าวว่า “บทกวีที่เจ้าพูดนั้น หมายถึงเจ้าภาพเชิญแขกดื่มสุรา มิใช่เจ้าภาพมาอาศัยดื่มสุราของแขก”

“ฮ่า ๆ ก็ประมาณนั้น… เอ่อ… แม่ทัพเฒ่าจูล่ง ความเลื่อมใสที่ข้ามีต่อท่านดุจสายน้ำแห่งแม่น้ำฮั่น ไหลเชี่ยวไม่ขาดสาย! ขอท่านโปรดประทานสุราชั้นเลิศแก่ข้าอีกสักจอกเถิด!”

จูล่ง “…”

หลังผ่านไปหนึ่งก้านธูป อุยเอี๋ยนดื่มสุราขาวไปถึงครึ่งชั่ง ใบหน้าแดงก่ำ แต่ยังไม่หนำใจ จึงตะโกนว่า “แม่ทัพเฒ่าจูล่ง ความเลื่อมใสที่ข้ามีต่อท่านดุจดวงตะวันแผดเผาบนฟากฟ้า มั่นคงไม่เปลี่ยนแปลงมาตั้งแต่โบราณกาล!”