กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“มีเรื่องอันใด?” เซินตานรีบถาม
“เมืองลู่โข่วที่เราเพิ่งยึดมาได้ มีพื้นที่เกษตรชั้นดีกระจายอยู่ทั่ว ทั้งเส้นทางน้ำและเส้นทางบกล้วนสะดวก หลังจบศึกใหญ่ ที่นั่นขาดแคลนทั้งผู้คนและขุนนาง แต่ตระกูลใหญ่ทั้งหลายต่างไม่ยอมละทิ้งบ้านเกิดโยกย้ายถิ่นฐานไป ไม่ทราบว่าตระกูลเซินของเจ้าจะยินยอมหรือไม่?”
เซินตานได้ฟังก็คิดในใจว่า “ซั่งยงกับฝางหลิงจวิ้นตั้งอยู่ท่ามกลางขุนเขา พื้นที่เพาะปลูกก็แร้นแค้น เส้นทางก็อันตราย ยากจะพัฒนาได้ แต่ลู่โข่วกลับเป็นสถานที่ชั้นดีอันเลื่องชื่อของจิงโจว ยิ่งกว่านั้นที่นั่นยังขาดแคลนขุนนาง คนในตระกูลของเราย่อมสามารถเข้ารับราชการได้เป็นจำนวนมาก ต่อให้โยกย้ายถิ่นฐานทั้งตระกูล ก็นับว่าคุ้มค่าแล้ว!”
คิดได้ดังนั้น เซินตานก็ประสานมือกล่าวว่า “ท่านอ๋อง ตระกูลเซินของข้าพเจ้ายินดีโยกย้ายถิ่นฐานไปตั้งถิ่นฐานที่ลู่โข่ว!”
……