กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เดิมทีอาเต๊าตั้งใจจะดิ้นให้หลุดจากวงแขนอันแข็งแรงนี้ แต่พอได้ยินเสียงดังกล่าวก็หัวเราะแล้วพูดว่า “ท่านอาสาม มาเร็วจริง ๆ!”
เตียวหุยหัวเราะเสียงดัง “ได้ยินว่าเจ้ากับพี่รองถูกล้อม ข้าย่อมต้องรีบมาช่วยคลี่คลายวงล้อมอยู่แล้ว พอมาถึงอี๋ตู เงียมหงันเจ้าคนแก่นั่นกลับบอกว่าพวกเจ้ารบชนะแล้ว เช่นนั้นข้าจะไม่รีบกว่านี้ได้อย่างไร!”
หวงเฮ่ามองชายฉกรรจ์สองคนที่กำลังกอดกัน แล้วตัวก็สั่นสะท้าน ก่อนจะรีบคำนับเตียวหุย
เตียวหุยพยักหน้าเบา ๆ จากนั้นก็เห็นมี่จื่อหลานบนแผ่นหลังของหวงเฮ่า จึงหัวเราะถามว่า “แม่หนูน้อยน่ารักคนนี้เป็นลูกสาวบ้านใดกัน?”
มี่จื่อหลานมองเตียวหุยด้วยความหวาดกลัว ก่อนจะร้องไห้โฮออกมา “หมีดำพูดได้ด้วย! แง ๆ ๆ…”