กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“สองพันทหารม้าหรือ?” เตียวเปาร้องลั่น “เฮ้ พอดีเท่ากับกำลังทหารของเราเป๊ะ นี่มันมาส่งตายชัด ๆ!”
กวนหินขมวดคิ้ว “เราไปซ่อนที่ป่าบนเขาข้างหน้า แล้วซุ่มโจมตีพวกมัน”
เตียวเปาได้ยินก็รีบสั่ง “พาเชลยศึกไปด้วย ซ่อนตัว! เดี๋ยวเรามันอีกสักยก!”
……
หนึ่งชั่วยามต่อมา
อาเต๊านำทีมควบม้าอยู่บนทุ่งหิมะ เบื้องหลังมีทหารม้าสองพันควบม้าเร็ว ครึ่งหนึ่งสวมหมวกและเกราะสีขาว อีกครึ่งสวมเกราะหนังหรือเกราะเหล็ก
ขบวนทั้งหมดยาวถึงหนึ่งลี้ มุ่งเข้าหาป่าบนเขาผืนหนึ่งอย่างรวดเร็ว ในป่านั้น กวนหินและเตียวเปากำลังเตรียมพร้อมอย่างกระตือรือร้น ทหารทั้งหลายโก่งธนูพาดลูกศร พร้อมจะยิง
“เอ๊ะ? ไม่ถูก?” กวนหินรู้สึกผิดปกติ
“อะไรหรือ?”