กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เซี่ยโหวเหม่าเห็นเหล่าทหารนายทหารสนับสนุนขึ้นครองอำนาจตนเช่นนี้ ก็ภาคภูมิใจยิ่งนัก ยิ้มพลางกล่าวว่า “ออกรบ!”
กองทัพโจโฉรุดหน้าไปตลอดทาง ถึงเวลาเที่ยงวัน ก็มีหน่วยลาดตระเวนมารายงานว่า “ท่านแม่ทัพ หลังกองทัพไว้ทุกข์ของกวนอูกวาดล้างนิคมทหารหลายแห่งทางตะวันออกของอันจ้งแล้ว ก็รุดหน้าไปทางตะวันออกตลอดทาง ตอนนี้ห่างจากพวกเราไม่ถึง 20 ลี้แล้ว”
“กองทัพไว้ทุกข์?”
“อ้อ ทหารม้าหน่วยนี้ของกวนอูสวมหมวกขาว เกราะขาว ผ้าคลุมขาว ฆ่าคนเผาบ้านตลอดทาง พวกทหารแตกพ่ายที่อันจ้งและที่อื่น ๆ จึงพากันตั้งชื่อนี้ให้”
“ไว้ทุกข์? ฮึ ข้าก็ว่าใช่! พวกมันมีกันกี่คน?” เซี่ยโหวเหม่าถาม
“พวกมันขาวโพลนเป็นผืนเดียว มองไม่ชัด แต่ดูจากฝุ่นหิมะที่ม้าเตะขึ้นมา ประมาณหนึ่งพันคน”