ตอนที่ 120 ซุ่มโจมตีขบวนเสบียง

โจวชางได้ยินดังนั้นก็เอี้ยวตัว ยกมือเท้าเอว เหลือบมองลงไปนอกเมือง แล้วด่าต่อไม่หยุด

เตียวเลี้ยวกับโจหยินถูกด่าจนได้แต่มองหน้ากันตาปริบ ๆ นอกจากคำว่าโจรหน้าแดง โจรตาถลน และโจรหูใหญ่แล้ว คำด่าของพวกเขาก็แทบไม่มีพิษสงอะไรเลย

โจฮิวควบม้ามาหยุดอยู่ท่ามกลางกองทัพ ในใจร้อน ๆ หนาว ๆ สงครามด่าทอเช่นนี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาถนัด หากออกหน้าไปเอง ย่อมหนีไม่พ้นถูกด่าว่าเป็นเชื้อสายขันที จึงได้แต่คุมเชิงอยู่ด้านหลังอย่างสงบเสงี่ยม

เตียวเลี้ยวถอนหายใจ “จื่อเสี้ยว แผนวันนี้เห็นทีคงล้มเหลวเสียแล้ว คำด่าที่ท่านอ๋องให้พวกเรามาใช้ไม่ได้ผลเลย!”

“อะไรคือเห็นทีคงล้มเหลว นี่มันฝีปากสู้เขาไม่ได้ชัด ๆ!”

โจหยินยกมืออุดหูแล้วตะโกน “โจวชาง เจ้าหัวโจร! ในเมื่อเจ้าไม่กล้าลงมาสู้ตายชี้ขาด พวกข้าก็จะกลับแล้ว!”