กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
อาเต๊าฟังคำพูดของกวนเฟิ่งที่เขินอายเล็กน้อยแต่กล้าหาญยิ่ง ในใจคิดว่า:
“นี่มันก่อเรื่องแล้วไม่ใช่หรือ? ที่เฉิงตูมีสาวงามรอข้าแต่งงานอยู่คนหนึ่ง มาที่เซียงหยางนี่ก็ยังมีอีกคนเข้าหาโดยสมัครใจ แม้จะรู้สึกดีไม่เบา แต่ก็ต้องรอให้ข้าแต่งงานก่อนค่อยว่ากันเถอะ!”
เขารู้ตัวว่าดื่มไปไม่น้อย จึงพูดเสียงเบาว่า: “เสี่ยวเฟิ่ง อย่าพูดจาเหลวไหล ความยับยั้งหลังดื่มของข้าไม่ค่อยดีนัก!”
กวนเฟิ่งราวกับไม่ได้ยิน กอดแน่นขึ้น เอาแก้มถูไถหลังอาเต๊า พลางยิ้มว่า: “วันนี้ข้าจะนอนบนตัวเจ้าเลย!”
อาเต๊าตะโกนในใจว่า:
“อันที่จริง ลึกๆ ในใจข้าปฏิเสธ! แต่แอลกอฮอล์มันบังคับ!”