เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
อี๋จี๋ไม่เข้าใจ “ประชาชนหรือ? องค์รัชทายาทหมายถึงสามัญชนอย่างนั้นหรือ?”
อาเต๊าพยักหน้า “ถูกต้อง สามัญชนก็คือผู้ที่มีบ้านมีที่ดิน พวกเขาต่างหากคือรากฐานของแผ่นดิน!”
อี๋จี๋ท้วงแก้ “ตระกูลขุนนางครอบครองบ้านและที่ดินมากที่สุด! สามัญชนมีจำนวนน้อยเกินไปเสียด้วยซ้ำ น้อยกว่าพวกเร่ร่อนที่ไม่มีบ้านไม่มีที่ดิน และพวกคนพาลที่ไม่มีอาชีพเป็นหลักแหล่งเสียอีก!”
อาเต๊ายิ้มเล็กน้อย
“เช่นนั้นเราก็ยึดบ้านและที่ดินของตระกูลขุนนางมา แล้วแบ่งให้พวกเร่ร่อนและคนพาลที่ไม่มีบ้านไม่มีที่ดิน แบ่งให้คนรับใช้ประจำตระกูลและทาสที่ตระกูลขุนนางเลี้ยงดูอยู่ ทำให้ทุกคนกลายเป็นสามัญชน และคุ้มครองทรัพย์สินของพวกเขา
สร้างวิธีการต่าง ๆ เพื่อคัดเลือกผู้มีความสามารถจากหมู่สามัญชนโดยตรง ให้ดำรงตำแหน่งขุนนางฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊! หากทำเช่นนี้ ใต้หล้าย่อมสงบได้!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น อี๋จี๋ก็หัวเราะลั่น