กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ต๊ะ ๆ ๆ……
อาเต๊านำทัพควบม้าบุกมาอย่างบ้าคลั่งตลอดทาง
กองทัพของกวนอูก็ควบม้าบุกมาอย่างบ้าคลั่งเช่นกัน
กวนอูกุมบาดแผลไว้ สีหน้าหม่นหมองสิ้นหวัง ทหารม้าห้าพันนายที่เขานำออกมาสูญเสียไปครึ่งหนึ่ง ตอนนี้ถูกไล่ต้อนจนแสนทุลักทุเล จึงกล่าวอย่างโกรธ:
“วันหน้าข้าหายดีแล้ว จะต้องลงมือฆ่าซิหลงด้วยมือตนเอง! เพื่อสะสางความแค้นในใจ!”
ขณะนั้น ทหารที่เลียวฮัวส่งมาก็รีบเข้ามาใกล้ ตะโกนว่า: “ท่านโหว ท่านแม่ทัพเลียวได้ย้ายเครื่องกีดขวางรูปเขากวางสิบชั้นหน้าประตูค่ายออกแล้ว ท่านสามารถรุดหน้าเต็มความเร็ว กลับค่ายโดยเร็วที่สุด!”
กวนอูได้ยินก็ตกใจ คิดถึงสิ่งที่อาเต๊าเขียนไว้ในจดหมายจากบ้าน จึงตะโกนว่า: