เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ฮ่า ๆ ๆ จากกันไปหลายปี ไม่คิดเลยว่าผมเคราของท่านโหวจะหงอกขาวเสียแล้ว!” แม่ทัพผู้หนึ่งแหวกหมู่ทหารออกมา สีหน้าเปี่ยมด้วยความรำลึก
กวนอูถือง้าวรุดไปข้างหน้า ตวาดว่า “สวีกงหมิง! แผนของเจ้าช่างยอดเยี่ยมนัก!”
ซิหลงเข้ามาใกล้อีกหลายจั้ง พินิจมองอยู่ครู่หนึ่งก่อนกล่าวว่า “ท่านโหว ข้ายังจำได้เมื่อครั้งอยู่บ้านเกิด ตอนวัยฉกรรจ์ได้คบหากับท่าน ได้รับคำสั่งสอนจากท่านมากมาย ข้าซิหลงซาบซึ้งมิรู้ลืม!”
กวนอูหัวเราะลั่น “กงหมิง เจ้าชมเกินไปแล้ว!”
ซิหลงกล่าวด้วยสีหน้าเลื่อมใส “บัดนี้บารมีอันห้าวหาญของท่านโหวสะเทือนไปทั่วหัวเซี่ย สหายเก่าเช่นข้าได้ยินแล้วอดชื่นชมมิได้! ได้พบท่านที่นี่ ช่างน่ายินดียิ่งนัก!”
กวนอูได้ฟังแล้วพึงใจยิ่ง กล่าวอย่างยินดีว่า “ข้ากับกงหมิงมีไมตรีลึกซึ้ง มิอาจเทียบกับผู้อื่น มิสู้เจ้ามาติดตามอ๋องฮั่นจงพร้อมกับข้า ร่วมกันฟื้นฟูราชวงศ์ฮั่น!”
ซิหลงพลันขมวดคิ้วถลึงตา