เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ฝานโหย่ววิ่งกระโดดโลดเต้นเข้ามา
ในการเลี้ยงรับรองก่อนหน้านี้ พัวเจียงได้โม้เรื่องการลอบโจมตีของลิบองจนฟ้าถล่มไปแล้ว
คราวนี้ฝานโหย่วทำตามแบบ เล่าเรียงมาทีละอย่าง ว่าลกซุนผู้มีสติปัญญาล้ำเลิศหลอกปิซูหยินอย่างไร ลิบองผู้ฉลาดและเกรียงไกรข้ามแม่น้ำในชุดขาวอย่างไร กองทัพง่อก๊กผู้กล้าหาญไร้เทียมทานโจมตียามค่ำคืนเมืองกงอันอย่างไร
สุดท้าย เขาพูดการยอมจำนนว่าเป็นกลยุทธ์แสร้งยอมจำนนที่มองการณ์ไกลและอดทนแบกรับภาระ จนตัวเขาเองดูราวกับเป็นผู้บัญชาการที่วางแผนในกระโจม
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเล่าเรื่องที่สั่งหยุดยิงธนูและปิดทางถอยของพัวเจียงด้วยศิลปะทางภาษาอย่างสุดโต่ง ภาพนายพลผู้สูงใหญ่เกรียงไกรและเปี่ยมเล่ห์กลก็ผุดขึ้นมาในคำพูดของเขา
กวนเฟิ่งฟังแล้วตะลึงงัน เอ่ยชมว่า: “ท่านแม่ทัพฝานช่างทั้งฉลาดทั้งกล้าหาญและภักดีจริง ๆ!”