ตอนที่ 54 กองทัพถึงหนานจวิ้น

ปิซูหยินมองแม่ทัพง่อก๊กทั้งหลาย ถูกพลังอำนาจของพวกเขาทำให้ตกใจ เหงื่อผุดที่หน้าผาก เช็ดไม่หยุดด้วยชายแขนเสื้อ ปากก็พึมพำชื่อสามชื่อว่า “จูเหียน หมาจง พัวเจียง…”

เวลาเดียวกัน

ผิวนน้ำแม่น้ำฉางเจียงห่างจากเมืองไป๋ตี้ไปทางตะวันออก 50 หลี่ อาเต๊านั่งอยู่บนดาดฟ้าเรือ รับลมแม่น้ำ พลางพึมพำชื่อหลายชื่อว่า

“จูเหียน พัวเจียง หมาจง ติงเฟิ่ง ซิหลง…”

“องค์รัชทายาท! ท่านพูดถึงใครหรือ?”

หวงเฮ่าวิ่งออกมาจากในห้องเรือ ถามอย่างอยากรู้

อาเต๊าหันไปมองเขา เห็นใบหน้าเต็มไปด้วยสีมีความสุข จึงไม่ตอบคำถาม แต่ถามกลับว่า

“มีเรื่องดีอะไรเกิดขึ้นหรือ?”

หวงเฮ่ารีบกล่าวอย่างดีใจ: “คนเรือบอกว่า จากเมืองไป๋ตี้ถึงหนานจวิ้น เส้นทางน้ำรวม 1,200 หลี่ แล่นตามน้ำลงมา แม้ไม่ใช้พาย ทุกสองชั่วยามก็แล่นได้ 40 หลี่ วันหนึ่งคือ 480 หลี่!”