ตอนที่ 47 มอมเหล้าจางซาน

ทุกคนเปลี่ยนเป็นชุดปกติ แล้วนั่งลงหน้าโต๊ะอาหารของตนเอง

ฟ่านเจียงสั่งให้คนยกสุราเบญจมาศขึ้นมา

“ท่านแม่ทัพ นี่คือสุราที่องค์รัชทายาทนำมา จะเปิดไหหรือไม่?”

เตียวหุยได้ยินก็เบิกตากว้าง ชักแส้ม้าออกจากเอว ฟาดเปรี้ยงเข้าที่ตัวฟ่านเจียง พลางด่าว่า “องค์รัชทายาทมาถึงที่ของพวกเรา จะดื่มสุราของผู้ตรวจการกองทัพฝ่ายพวกเขาได้อย่างไร รีบเอาสุราข้าวฟ่างที่ข้าสะสมไว้มาเดี๋ยวนี้!”

ทหารรีบออกไป ไม่นานก็ยกไหสุรามา ตั้งเตาไฟให้ทุกคนคนละเตา วางหม้อดิน เทสุราลงไปแล้วเริ่มต้ม

“อากาศหนาวขึ้นเรื่อยๆ พวกเรามาต้มสุราดื่มกัน!” เตียวหุยเสียงดังมาก คิดว่าปกติคงพูดดังแบบนี้ทุกวัน

ยุคนี้จีนยังไม่มีสุรากลั่น สุราที่ดื่มล้วนเป็นสุราดีกรีต่ำ สุราข้าวฟ่างที่เตียวหุยสั่งให้ยกมา ก็ไม่เผ็ดร้อนแสบคอเหมือนยุคหลัง