กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
จูล่งกำลังจะชักกระบี่คู่กายออกมาเพื่อแยกคนทั้งสองที่กำลังต่อสู้กัน ทว่ากลับเห็นอาเต๊าถือค้อนเหล็กขนาดใหญ่สองอัน พุ่งเข้าไปอย่างไม่คิดชีวิต จนแทบหัวระเบิด ก่อนจะตะโกนออกมาอย่างเสียเสียงว่า
“องค์รัชทายาท รีบถอยเร็วเข้า!”
กวนหินเห็นอาเต๊าที่อยู่ข้างกายพุ่งตัวออกไปในพริบตา มือทั้งสองถือสิ่งที่ดูคล้ายฟักทองฤดูหนาวสองลูก ก็ถึงกับขนลุกชัน
“องค์รัชทายาท ต่อให้เจ้าถือขาแกะสองข้างเข้าไป คนทั้งสองก็ไม่ยอมหยุดมือง่าย ๆ หรอก!”
อาเต๊ารู้ดีว่าพลังยุทธ์ของตนไม่อาจต่อกรกับคนทั้งสองได้ แต่หากพุ่งเข้าไปกะทันหัน อาศัยแรงของค้อนเหล็กเข้าปะทะอาวุธของทั้งคู่โดยตรง ก็น่าจะแยกพวกเขาออกจากกันได้อย่างรวดเร็ว
เขาเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง มือกำด้ามค้อนแน่น เมื่อยังเหลือระยะอีกครึ่งจ้าง ก็เริ่มกวัดแกว่งค้อนเหล็ก มือซ้ายฟาดใส่ดาบยาวของเงียมหงัน ส่วนมือขวากวัดแกว่งเข้าหาหอกยาวของเตียวเปา
ปัง!
เคร้ง!
นอกกระโจมบัญชาการกลาง พลันดังเสียงโลหะกระทบกันอย่างแสบแก้วหูถึงสองครั้ง