กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
# บทที่ 41 กองทัพใหญ่ออกศึก
“เจ้าร้องว้าวอะไร อย่าร้อง!”
ความบริสุทธิ์ของอาเต๊าถูกมองจนหมดเกลี้ยง หนังศีรษะชาไปหมด โตมาเท่านี้ เพิ่งเคยเจอเรื่องแบบนี้เป็นครั้งแรก สมองช็อตทันที เส้นเลือดก็ช็อตตาม
ราวสามถึงห้าลมหายใจ
เจิ้งลี่เจารักษาท่าทางโน้มตัวไปข้างหน้า แขนยังอยู่ในน้ำ ไม่ขยับเขยื้อน ดวงตาเบิกโพลง ไม่กะพริบสักครั้ง จ้องเขม็งไปข้างหน้า
อาเต๊าแข็งทื่ออยู่ท่าเดิม จากหนังศีรษะชา ลุกลามไปจนทั้งตัวชา
ทันใดนั้น ลมเย็นพัดเข้าไปในห้องสรง เจิ้งลี่เจาที่เปียกโชกทั้งตัวสะดุ้งเฮือก อาเต๊าที่มีหยดน้ำเต็มตัวก็สั่นสะท้าน
“พล็อก...”
อาเต๊าหดกลับลงถังน้ำ เอามือทั้งสองกอดอก
เจิ้งลี่เจาหนาวจนตัวสั่น โดยไม่รู้ตัวดึงเสื้อคลุมบนราวมาตามตัว