เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เล่าปี่เห็นอาเต๊าตาบวม และตรงหน้าผากเหมือนมีเส้นเลือดปูดเต้น จึงรู้ว่าเขาพักผ่อนไม่เพียงพอ ในใจก็พึมพำว่า
“เมื่อวานข้ายังให้เขาตระเตรียมให้ดี เหตุใดจึงทำตัวไร้เรี่ยวแรงเช่นนี้ หรือเป็นเพราะหญิงที่จางไถพากลับมา?”
ใต้แท่น หวดเจ๋งและคนอื่น ๆ เห็นอาเต๊าไม่พูด ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุใด ไม่อยากให้องค์รัชทายาทขายหน้า จึงรีบลุกขึ้นกล่าว ทำให้หัวข้อสนทนาดำเนินต่อไป
ทันใดนั้น เสียงประเมินอาเต๊าของขุนนางฝ่ายบุ๋นและบู๊ก็แบ่งออกเป็นสองพวกที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง พวกหนึ่งคือผู้ที่วันนี้ได้เห็นองค์รัชทายาทเป็นครั้งแรก เห็นว่าอาเต๊าโง่เขลาเหมือนที่เล่าลือ และไร้ความสามารถในการร่วมบริหารราชสำนัก
อีกพวกหนึ่งคือหวดเจ๋ง หยางอี้ จูล่ง และอีกหลายคน เห็นว่าเขาฉลาดหลักแหลม และในอนาคตจะเป็นเจ้านายผู้ปรีชา