ตอนที่ 17 ปะทะวาจา

“อาจารย์ของข้าน้อยได้ถ่ายทอดวิชาโอสถเซียนให้ข้าน้อยจริง ๆ และข้าน้อยก็เคยศึกษาค้นคว้าด้วย”

เล่าปี่เลิกคิ้ว “เซียนอาจารย์เคยหลอมสำเร็จหรือไม่?”

เก๋อเสวียนค้อมคำนับไปทางทิศตะวันออกไกล ๆ “ก่อนมาถึงแคว้นจ๊ก ข้าน้อยเคยหลอมไปหนึ่งเตา ภายใต้การชี้แนะของอาจารย์ ได้โอสถสำเร็จเก้าลูก!”

“ฤทธิ์เป็นอย่างไร?” เล่าปี่ถามอย่างร้อนใจ

“อาจารย์ของข้าน้อยกินไปหนึ่งลูก ตั้งแต่นั้นมาก็ไม่ต้องกินธัญพืชทั้งห้า โรคภัยทั้งร้อยก็ไม่รุกราน ชายชราเก็บยาหลายคนในภูเขากินเข้าไป ผมดำก็งอกขึ้นใหม่ทันที เดินเร็วราวกับบิน!”

“โอ? โอสถนี้ยังมีเหลืออีกหรือ?”

“โอสถทั้งหมดมอบให้อาจารย์ของข้าน้อยแล้ว ข้าน้อยไม่ได้พกติดตัวมา”

“เซียนอาจารย์ยังหลอมได้อีกหรือไม่?”